عَمّار
ابوالقاسم عمار بن علي موصلي1 در زمان فرمانروايي الحاكم (خلافتش 996 - 1020) در مصر برآمد. پزشك. اصيلترين چشمپزشك مسلمان كه كتابش تحتالشعاع اثر جامعتر معاصر وي علي بن عيسي قرار گرفت. رسالهٴ او به نام كتاب المنتخب في علاج العين حاوي توصيفات دقيقي از بيماريهاي چشم و معالجات آنهاست، كه با يك ترتيب منطقي تنظيم شده؛ قسمت مربوط به جراحي فوقالعاده مهم است (ازجمله شش عمل مربوط به آب مرواريد، مخصوصاً عمل آب مرواريد رسيده2 به وسيلهٴ مكش3).
ابن هيثم
يادداشت مرا در فقرهٴ فيزيك (د) در بالا ببينيد.
علي بن رضوان
ابوالحسن علي بن رضوان بن علي بن جعفر مصري در حدود 998 در جيزه، در نزديكي قاهره زاده شد. در قاهره برآمد و در 1061 يا 1067 در آنجا درگذشت. احكامي، پزشك، مؤلف آثار طبي متعدد كه رايجترين آنها شرحي بر صناعةالطب جالينوس است. همچنين بايستي از رسالهاش در باب حفظالصحه با اشارهٴ خاص به مصر (في دفع مضار اﻷبدان بِأرض مصر) ياد كنم. شروح متعددي بر آثار بقراط و جالينوس و بر احكام نجوم بطليموس نوشت.
پزشكان عربينويس مشرق
ابن سينا
يادداشت مرا در فقرهٴ فلسفه (ب) در بالا ببينيد.
ابن طيب
ابوالفرج عبداللّه بن طيب4 عراقي در 1043 - 1044 درگذشت. پزشك نسطوري. كاتب الياس اول (جاثليق نسطوري از 1028 تا 1049).5 پزشك بيمارستان عضدي بغداد. شاگردان برجستهٴ متعددي داشت، مخصوصاً ابن بطلان. شروحي متعدد بر آثار طبي يوناني نوشت، آثار اصيل